از طالب سوال اَکُنِِنِ اَگُن اَگه او نین چو اَبُس؟ اگو: هیچی شینو م یاد ناگِرِت. دِگه غرق اَبُدَم!

 

وسط فلکی خروس دو تا گِنا اَزِرِ بَرو وَیسَیسُنِن اُ شُ اَرقصی. یگ دَفی یک درجه داری از تِکِ قیَصَری دا اَدَر اگو چو اَکِردای؟ یکی از گِنیّا اگو جا خالی اَدِدام برو مُنِزِن!

 

زِن مشال کمتر از سه ساعت تلفن اُشناکِرده. یک رُز زنِ مشال زنگ اَزِن ولی بیشتر از یَک ساعت حرف نازِن. مشال اگو چِطَرین؟ زِنَش اگو سِیا بِوُو اشتبا اُمگُرِتِسُن!

یک رُز مشال اَ طالب اگو اِسمِ سه تا مار بگو. طالب دَس اَتِ دُماغُش اَ کُن اُ یگدفی اگو: ماركبري، مار زنگي، مار مولك! مشال اَم اگو مُشّالله آفرین!

 

مشال اَچو اَ خواستگاری جواب رد شَدَن. مشال اگو مَ خو اَزِرِ قطار اَبَم. خلاصه بلیط اتوبوس اَواسی و اَچو اَ طرفِ بندر که خو اَزِرِ قطار اُبی. بعد مامور قطار دا اَبینه مشال اَلُو ریل اُدای اُ یک نونی شَ دسِّ. اگو که آلا خودکشیت و جای خُش، ولی اِ نُونو چَی؟ اگو چه خَرِشَ. اِنکِه خر تا خره. اَبینِش قطار نیُند. دِگَه مَ بُئَت اِنکِه از گُشنِی بِمِرِم؟!

 

طالب ساعتش خراب اَبو. ساعتش واز اَوا کن اَبینه یک گِرَی زَردو شَتِ مُردِ. اگو لامَصَّب مَ اَگُتام ساعتو چَن رُزِ خَطِه. مگو کارگر سَبیل بُدَش مرده!

 

طالب و مشال و سه تا از دوسیاشو پول اَلُو یَک اَکُنِنِ، بَینِ دو شهر تاکسی اَ رو اَبَن. بعد از چَن مدّت وَرشِکَست اَبِن. اَفَمِش وَسِه چه؟ چون پَن نفری وا هم مسافرکَشی شُ اَکِردِه!

 

ماشین مشال اَکنار فِلکی طاووس وَیسَیزبُدِه. یَگ دَفَی یَک دُزی شَوِسِه ماشینُش بِدُزه. خلاصه مشال کُلت اَکَشِ اُ اَنِسِ اَلوی شَقیقَی دُزو اُ اَگو تکون مَخُو وَگَنه وا لِغَد تَوَ دارِم!

 

اَر که اَ مُردِه 2  تا فرشته داندِسِن وَسِ سوال کِردَه. مُنِ طالب 62 تا دان. اَفَمِش بَرِ چه؟ دو تا مَچی شُاَواخَندِه 60 تا آلیش شُ  اَکِرده!

 

کَرِ مشال اِکس اَخُوی، اَچُو اَلُو خِیابون اَ تاکسی اَگو مستقیم کشتارگا!

 

طالب و مشال اَچِن شهرجدید وَرِ زیرگُذَر. طالب اگو خاک اَتِ سِرِ مهندسُش. مَگَه از اِنکِه اُو رَد اَبُدای که پل شُزِته! مشال اگو خاک اَ تِ سِر تو. اِدِ وَسِ موقَی که سیل اَدا شُ ساخته!

 

طالب و مشال نِصفِ شُو اَچِسِن اِعلامیه کاغذی وا میخ شُ اَزَته! یگدَفَی یک میخ بلندی اَچو اَتِپای طالب. مشال اَبینِه میخُو اَدَر نِیندای، اَگَ نِچِنَم الان شُ اَگِرِن. دگه رحم ناکُن. چَکشوُ اَزِن اُ میخو کامل کَج شَوا کن!

 

مشال سامسونت اُژبارَن اَتِ بازار امام راه اَچو اُ کلاس شَنا. اَر کی شَدی خنه شَوَ که. حالا مگو سامسونت شَتِ زنبیل نَیسوُن!

 

پُسِ طالب شَز سوال اَکُن اگو اَگه تِه دریا کوسه شَدُم وانَدِم چو بکنم؟ اگو بَوَ اِخُو کَریش نی. برو اَ اَبرای درخت!

 

یکی از مشال سوال اَکُن بِشَم کسی اَتِه کََُرَه ماه اَم زندگی اَکِردای یا نه. مشال اگو واویلا وَ تو. اَر شو نابینَداش چراغشو روشَنِه!

 

طالب اَبو رئیس مخابرات. بعد از چَن وَخت مخابرات ورشکست اَبو. دان تَقیق اَکُنِن بِشَم چِطَری بُدِه. اَبینِن طالب اَمَی تلفنیای عمومی بی سیم شَکرده!

 

مشال اَچو دانشگاه رشته کامپیوتر. بعد که دَرسُش تَموم اَوا کن شَوِسِ بیا وا لار. اَ وسطِ را که دا اتوبوس وُلو اَخَطِه. اََر کَری اَکنن دُرس نَوابو. مشال شَوسِ خو نِشو آدِت اگو فکر اَکُنِم اَگه اَمَه از ماشین پیاده وابِن اُ دُواره سُوار بِبِن ماشینو خُش دُرُس اَوابُو!

 

شُاوِسِ اذیت طالب بُکنن شَگُن اِدِ علامتُو @ اوخَن. اگو: اَی تَه دور بگردم.

 

طالب از دَر اَواگَردِه. اَ پُسُش اگو کِسی بَرِ مَ زنگ اُژنِزَت. پُسُش اَگو چرا سفیر فرانسه. طالب اگو ای بابام هی. اُتنِگُت چه کَریتِه؟ چرا اُژگُت ببخشید که اشتبا زنگ اُمزَته!

 

از مشال سوال اَکُنِن که از قفل فرموت راضیش؟ اگو اُ بدبخت خَشِه، فقط اَسِر پیچیا یه کم اذیت اَکُن!

ساعت دوازه شُو طالب اچو اَ سِر یخچال، اَبینه یک ژِلَی اَتِکِ یخچاله اَمدِه اَلَرزِدای. اگو کاکا زَرَت نِچو. مَ اُندِسم اُو بخورم!

 

مشال اچو اَ خواستگاری. بُوای دُتو اگو خاب مَ مطئن بِم که شما قبلاَ دَما نبُسِّش مشال اگو و جون سه تای بچیام قسم نه، مِ دما نبسَّم.