مردم
رويدر به زبان فارسي دري با گويش محلي معروف به لاري سخن ميگويند و بيشتر
آنان به دليل رفت و آمد با مناطق عربنشين به زبان عربي نيز تسلط دارند.
آنها مسلمان و اکثراً پيرو مذهب شافعي هستند، برخي نيز پيرو مذهب شيعه
جعفري ميباشند
|
رويدر |
|
موقعيت و تاريخچه روستاي
رويدر از توابع بخش رويدر شهرستان بندر خمير، با مختصات جغرافيايي 55 درجه
و 25 دقيقه طول شرقي و 27 درجه و 28 دقيقه عرض شمالي، در 87 کيلومتري شمال
غربي بندر خمير و 140 کيلومتري بندر عباس واقع شده است. روستاي رويدر
از غرب به کوه شب، از جنوب به کوه رخ رويدر و از شمال شرقي به کوه گروه
بنزي محدود ميشود. اين روستا از سطح دريا 830 متر ارتفاع دارد و آب و
هواي آن در تابستان گرم و در بهار و زمستان مطبوع و معتدل است. رودخانه دايمي رويدر، از ميان روستا عبور ميکند. بنابر منابع محلي، روستاي رويدر در حدود 8 قرن قدمت دارد. زيارتگاههاي سيد حسن و ملکالقدوس از قدمت کهن اين روستا حکايت دارند. مردم
روستاي رويدر به زبان فارسي دري با گويش محلي معروف به لاري سخن ميگويند
و بيشتر آنان به دليل رفت و آمد با مناطق عربنشين به زبان عربي نيز تسلط
دارند. آنها مسلمان و اکثراً پيرو مذهب شافعي هستند، برخي نيز پيرو مذهب
شيعه جعفري ميباشند. الگوي معيشت و سکونت براساس نتايج سرشماري سال 1375، روستاي رويدر در حدود 4720 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385، به 8549 نفر افازيش يافته است. اقتصاد
روستاي رويدر، بر يپايه فعاليتهاي زراعي، دامداري و باغداري استوار شده
است. گروه کثيري از مردم در بخش خدمات و امور اداري فعاليت دارند. خرما،
انبه، ليمو و سبزيجات مهمترين محصولات زراعي اين روستاست. انواع لبنيات
مرغوب مانند شير، دوغ، ماست، کره و روغن محلي به وفور در روستا توليد
ميشود. توليد انواع صنايع دستي در رونق اقتصادي اين روستا مؤثر است. روستاي
رويدر در محدودهاي پايکوهي استقرار يافته و بافت مسکوني متراکمي دارد.
چندين محلة روستا در کوهپايه و مابقي در ميان دشت استقرار دارند. رودخانه
دايمي رويدر، روستا را به دو بخش تقسيم نموده و راه دسترسي دو بخش اصلي از
طريق پلي است که بر روي رودخانه احداث شده است. مصالح به کار رفته در
بافت سنتي مسکوني روستا شامل خشت، گل، آجر، تنه و شاخه و برگ درختان نخل و
درختان ميوه ميباشد. در ساخت خانههاي جديد از مصالح نوين آجر،سيمان و
تيرآهن نيز استفاده شده است. معابر اصلي روستا پهن و آسفالت است و بيشتر
کوچههاي فرعي آن باريک و پيچ در پيچ هستند. اقدامات اوليه جهت تبديل اين روستاي بزرگ به شهر صورت گرفته است. جاذبههاي گردشگري روستاي
رويدر بنا به شرايط مساعد اقليمي، به بهترين مکان تفريحي منطقه به ويژه در
فصل زمستان و بهار تبديل شده است و هر ساله گردشگران بسياري به آن مراجعه
ميکنند. از مهمترين جاذبههاي طبيعي آن ميتوان به موارد زير اشاره کرد.
دره چورستان که در سه کيلومتري روستا واقع شده و چشماندازي زيبا و دلانگيز دارد. تنگه
نباب که در امتداد دره چورستان و در 2 کيلومتري روستا واقع شده، يکي از
زيباترين گردشگاههاي اين منطقه گرمسيري به شمار ميرود. ارتفاعات رخ
که همچون ديواري بلند، در حاشيه روستا واقع شدهاند، چشماندازهاي روستا
را غنا بخشيدهاند. در ايام مختلف سال گردشگران و کوهنوردان بسياري از
مناطق مختلف کشور به اين روستا مسافرت و به ارتفاعات رخ صعود ميکنند. ارتفاعات کوه شب از ديگر چشماندازهاي جالب توجه روستاست. غار تُرُد که در 5 کيلومتري يروستا واقع شده، بسيار جالب و مورد توجه کوهنوردان و غارنوردان است. چشمه آب سرد انجيري و حواشي آن از تفرجگاههاي سرسبز و جالب توجه روستاي رويدر است. آب اين چشمه زلال و گوارا است. قلعه
برج، که قدمت آن به دوره قاجاري ميرسد و دو زيارتگاه به نامهاي
امامزاده سيد حسن و ملکالقدوس نيز از اماکن زيارتي اين روستاست. از
مراسم ويژه مردم روستاي رويدر ميتوان به مراسم عيد فطر، عيد قربان، شب
چله زمستان، شب چهارشنبه سوري، دعاي باران و عروسيهاي محلي اشاره کرد. برگزاري مراسم عزاداري در ايام محرم و صفر نيز توسط شيعيان روستا مرسوم است. بهرهگيري
از موسيقي محلي به ويژه شروه خواني،با سازهاي ني، عود، سرنا،دهل،
قرهني، چنگ و جفتي يدر مراسم شادي و عروسي روستا رايج است. از رقصهاي محلي اين روستا ميتوان به اسب پيرمرد و رقص دستمال بازي اشاره کرد. مردم
روستاي رويدر، به ويژه در شبهاي زمستان به دامان دشت و طبيعت روي
ميآورند و از آرامش دلپذير آن بهره ميگيرند. خانههاي بسياري نيز در
تپههاي اطراف روستا ساخته شده که به عنوان محل اقامت شبانه استفاده
ميشود و وقف عام شدهاند. گلابتون دوزي، خوس دوزي، گلدوزي، حصير بافي، زنبيل بافي، سون بافي و سفالگري، مهمترين صنايع دستي رويدر به شمار ميروند. از سوغاتيهاي روستاي رويدر ميتوان به نان چورک، خرما چنگال، حصير، زنبيل و ديگر صنايع دستي اشاره کرد. پوشاک
اغلب زنان روستا لباسهاي بندري است. زنان از عباي مشکي و يا چادر، برقع،
پيراهن و شلوار بندري استفاده ميکنند. مردان نيز از کت، شلوار، پيراهن و
يا عباهاي عربي استفاده ميکنند. از معروفترين غذاهاي گردشگرپسند
اين روستا ميتوان به بورَک، قليه ماهي، کماچ، نان مهياوه، شله، خورشت
زنجبيل و نان محلي چورک اشاره کرد. دسترسي: روستاي رويدر از طريق شمال غرب شهر بندر خمير با جادهاي مناسب و آسفالت قابل دسترسي است. |
www.iranchto.ir (سایت تخصصی سازمان میراث فرهنگی وگردشگری) : منبع