ولی الله منصوری شاعر، نویسنده، و بازیگر تئاتر متولد 1362 در دهستان فداغ از توابع لارستان میباشد. شعر را از همان پایه ابتدایی میسرود و علاقه زیادی به نوشتن داشت. هر چند هنوز کتاب و نسخه ای از نوشته ها و سروده هایش را منتشر نکرده اما فعالیتهای موثری در این زمینه ها داشته است.
در پایه سوم و پنجم ابتدایی در گروه سرود و نمایش بود. کلاس اول راهنمایی سال 1375 نمایش نامه "حسن کچل" را نوشت و در روستای فداغ به روی صحنه برد. کلاس دوم راهنمایی سال 1376 نمایشنامه "خواستگاری" را نویسندگی و کارگردانی و بازیگری کرد و این نمایشنامه در حوزه آموزشی لارستان در شهر گراش اول و نیز مقام اول استانی را کسب نمود.
در سال 1377 در کلاس سوم راهنمایی نمایشنامه "چپق" را نویسندگی و کارگردانی کرده که در گراش مقام دوم کسب نمود. و نهایتا در سال 1378 در پایه اول دبیرستان نمایشنامه "یاران" را نیز به روی صحنه برد که به دلیل کمبود امکانات و عدم همکاری مسولان دبیرستان از شرکت در جشنواره باز ماند. (ناگفته نماند که در تمامی فعالیتهای هنری بخصوص در زمینه تئاتر در ایران مدیون دوستان بی ادعا و همدوره های قدیمی هستم).
ولی الله منصوری در سال 1379 ایران را به مقصد کشور امارات شهر دبی ترک کرد. او در دانشگاه استرالیایی دبی رشته تجارت الکترونیک و بازاریابی بین الملل خواند.
فعالیت های هنری در دبی:
-عضویت در گروه هنری مهرگان دبی از آغاز
-عضویت در انجمن ادبی حافظ

در سال 1382 از ایشان توسط سرپرستی مدارس ایرانیان در امارات به عنوان شاعر برتر تقدیر به عمل آمد.

سروده ای زیبا از این شاعر جوان به گویش (زبان)لارستانی

بدو  توشم   جوونی   چون   بهارن

                                             اگه  پیری  رسی  دل  بی  قرارن

هنوز اسب جوونی  مون نفس  شی

                                              مگو  دیرن  هنوز هم  لاله   زارن

اگه   پیری  رسی  مرگ   جوونی

                                               دگه  اسب  جوونی بی  سوارن

تتن  یک  اسب  خستوی  پا شکسته

                                                اقد  کندن که  انگار که شه بارن

 سروده شده در تاریخ: سال  1379. ایران.